vrijdag 9 juni 2017

Veel te doen

Het bloggen staat op een laag pitje de laatste maanden. De zin en tijd ontbreken me soms. Gelukkig loopt het wel vlot met creatief-zijn.
Ik laat jullie even meegenieten waar ik de laatste tijd mee bezig ben/was.

Enkele weken geleden was er de jaarlijkse tentoonstelling van ons HandWerkCafé. We handwerken wekelijks in het vroegere Klooster.
Waar vroeger het altaar stond, werden foto's van het voorbije werkjaar geprojecteerd.

 

In de living van de nonnetjes waren ook nog mooie handwerken te bezichtigen...


... en in de refter kon je aanschuiven, met of zonder handwerkje, voor een drankje en lekker gebak.



Net zoals de voorbije jaren was ook deze editie weer een groot succes. Op naar het volgende werkjaar!

Dit en volgend weekend staat er een andere tentoonstelling op het programma, namelijk die van de academie waar ik mijn lessen Grafiek volg. Ik was heel druk om alles tijdig klaar te krijgen. En 't is me gelukt. Hieronder enkele van mijn werkjes.





Wil je graag weten wat ik met de figuur op onderstaande foto deed, kom dan een kijkje nemen op de tentoonstelling ;).



Ondertussen ben ik de laatste hand aan het leggen aan het kledingstuk dat ik maak tijdens een workshop mode.



Al heel veel opgestoken tijdens deze lessen! Het eindresultaat krijgen jullie binnenkort te zien. Nog 2 weken heb ik om het klaar te krijgen.

En daarna? Dan is er weer meer tijd om kleren te maken voor de kleinzonen, draadjes in te stoppen van gehaakte dekens... én tijd om te bloggen over alles wat ik de voorbije maanden gemaakt heb!




vrijdag 2 juni 2017

Hobbykamer

Hier komt eindelijk mijn bericht over onze vernieuwde hobbykamer. Eindelijk, omdat ze al meer dan een jaar in gebruik is en ik ze jullie nog steeds niet liet zien.

Zet je rustig neer en neem je tijd, want het is een lang bericht, met veel foto's, geworden.

Ik schrijf wel over "onze" hobbykamer, maar de eerlijkheid gebiedt mij te bekennen dat ik zo goed als de enige gebruiker in ons huis ben van de hobbykamer. Misschien mag ik het dan "mijn" hobbykamer noemen?

Het interieur van deze kamer was een samenraapsel van tafels en kasten die ook al op andere plaatsen hun diensten hadden bewezen. De wandrekken werden naar mijn ontwerp gemaakt en hebben jarenlang van alles en nog wat moeten torsen.
Van de chaos die er soms was, konden jullie in het verleden al meegenieten ;).

Ik droomde al langer van een nieuwe, praktische inrichting voor de hobbykamer en de vondst van deze kast deed mij beslissen om er werk van te maken. De kast kon er helaas niet bij, maar de plannen werden doorgezet.

Alles moest uit de kamer. Hét moment om veel te sorteren en weg te doen. Niet makkelijk...


 


Ik was zelfs vergeten dat de muren ooit een okergeel kleurtje hadden gehad.



Van de werken zelf zijn er geen foto's. Jammer. Te druk bezig met schilderen, poetsen... Bijna alles werd wit geschilderd. De middelste dochter tekende het ontwerp en we kozen ook hetzelfde wit voor de kasten.
Hier en daar werden de wenkbrauwen gefronst, maar ik was er zeker van dat er nog meer dan genoeg kleur aan toegevoegd zou worden.




Een diep, lang werkblad voor de beide ramen. Zalig!



En ik ben verliefd op de houten lamellen ;).



Een tafeltje, dat al langer op een bestemming stond te wachten, kon er ook nog bij. Rond de tafel kwamen de krukjes en de bank. Toen ik het boek van Lisanne zag, wist ik onmiddellijk welk tapijt er bij zou passen. Even geïnformeerd bij haar en direct besteld.
Samen werd het dit:



Plaats genoeg om met gelijkgezinden te handwerken, babbelen en te genieten van koffie met gebak.



Ook het kastje van mijn grootmoeder werd speciaal opgemaakt voor deze kamer.



De muur was een beetje kaal. Daar had ik ook nog plannen mee. In de garage vond ik het oud keukenrek van mijn grootmoeder. Ik kon maar niet beslissen welke kleur ik er op zou zetten. Uiteindelijk gaf ik het een goede poetsbeurt en toen wist ik het...



... ik liet hem gewoon in zijn oorspronkelijke kleur en hij werd enkele maanden geleden boven de zitbank gehangen. Plaats genoeg om allerlei te etaleren.



Nog enkele foto's:


 


 Ook ons hondje voelt zich hier thuis ;).

 


Indien ik vroeg genoeg opsta, kan ik vanaf mijn bureaustoel de zon zien opkomen.





Moet ik nog zeggen dat ik superblij ben met mijn nieuwe hobbykamer?

Helaas, een ding heeft ze gemeen met de vorige.
Wanneer ik met té veel projecten tegelijk bezig ben, is het weer op een wip en een flik veranderd in een grote berg chaos... ;).





















zaterdag 13 mei 2017

Nog een opknappertje

Na de tafel en het kastje, moest er nog wat opgeknapt worden. In ons tuinhuis stonden twee banken jàren te wachten op een nieuwe bestemming. Ooit banken die bij mijn vader stonden, daarna - na het aanbrengen van een blits paars laagje verf - enkele jaren in onze tuin gediend als tuinbank om tot slot gedegradeerd te worden tot een plaatsje in het tuinhuis... Als ik de echtgenoot had laten doen, waren ze jaren geleden al stuk geslagen ;).

De banken werden eerst eens goed nagekeken.  Zitting en rugleuning waren aan vervanging toe. Bij een bank hing de poot er half af. Die mocht nog voor een tijdje terug naar het tuinhuis.
De slechte stukken werden met bruut geweld verwijderd.



Ik was zo geconcentreerd met mijn projectje bezig, dat ik vergat tussenin foto's te nemen...

De schoonzoon verving de kapotte stukken, ik poetste de bank wat op en kon aan de slag. Ik wilde een iets andere kleur dan het kastje, maar wel met dezelfde tinten. Mijn kleine voorraad Annie Sloan erbij en mengen maar. Resultaat: een mooie blauw/groene kleur.



De bank was hard om op te zitten, daar moest dus een kussen voor gehaakt worden.




Deze bank kreeg ook een plaatsje in de vernieuwde hobbykamer. Zal ik jullie binnenkort een totaalplaatje van deze kamer laten zien?

zondag 30 april 2017

Oud wordt nieuw

Zoals ik al zei, staan er in onze garage al lange tijd oudere meubeltjes van mijn (groot)ouders te wachten op een opknapbeurt. Vorig voorjaar had ik een beetje tijd en heel veel zin.

Als eerste nam ik het oude pronkkastje van mijn grootmoeder onder handen. Het stond tien jaar in een donker hoekje voor het met de zoon en schoondochter verhuisde naar hun studentenflat. Daar mocht het drie jaar dienst doen, waarna het terug in onze garage belandde.



Dat verdiende dit leuke kastje niet. In mijn hoofd had ik al een nieuwe bestemming, maar dan moest er nog wel wat opknapwerk gebeuren.

Ik verwijderde de deurknoppen, de glazen schuifdeurtjes en het glazen legblad. Het kastje werd goed afgewassen en gedroogd. Daarna: kleurtje kiezen. Drie verschillende potten Annie Sloan had ik in huis : Old White, Florence en Provence.



Ik schilderde het kastje met Florence, maar vond het te groen. Vergeten foto's te nemen :(.
Ik mengde Provence met een beetje Old White en lengde het aan met water. Zag er goed uit. Een tweede laag op het kastje en ik was helemaal tevreden over de kleur.



De binnenzijde van het "pronk"gedeelte schilderde ik met Old White.



De binnenzijde liet ik gewoon in de oorspronkelijke kleur. Een paar dagen later een kleurloos laagje was er op en de buitenzijde was klaar!

De legplanken bekleedde ik met restjes tafelzeil. En restjes tafelzeil, die heb ik genoeg ;). Ze kregen een plaatsje onderaan in het kastje.



Op de andere planken bewaar ik mooie bloempotjes voor mijn gehaakte cactussen...



... en het koffieservies van mijn grootmoeder.



Een paar jaar geleden vond ik op de rommelmarkt enkele hele mooie glazen deurknoppen. Ik had er geen bestemming voor, maar ooit zouden ze wel van pas komen. Nu dus. Ik vind ze prachtig!



Mag ik jullie voorstellen: het opgeknapte kastje!


Achter de glazen deurtjes kwamen allerlei snuisterijen: twee beeldjes van mijn grootmoeder, mooie oude glazen die ik van mijn vriendin kreeg, het melkkannetje van mijn moeder, de brillendoos van mijn grootvader, het gouden engeltje dat ik kreeg bij mijn eerste communie, helemaal links onderaan de corsage die mijn man droeg bij ons huwelijk... Het kastje staat vol met leuke herinneringen.



En ook bovenaan kwam het kastje vol te staan ;). Nóg servies en enkele grote vazen, gevuld met breipriemen, penselen, haaknaalden...



Het kastje kreeg een plaats in de (vernieuwde) hobbykamer. Superblij ben ik er mee!












dinsdag 11 april 2017

Recyclage tafel(s)

Bij het leegruimen van mijn vader zijn huis en werkhok, kreeg ik het niet over mijn hart om zo maar alle oude(re) meubeltjes weg te gooien. Ik nam ze mee naar huis en zette ze in onze garage bij de meubeltjes die daar nog staan van mijn grootouders. Het werden er te veel...

Het voorbije jaar gaf ik enkele van hen een nieuwe bestemming. Maar eerst werden ze een beetje opgeknapt!

In het werkhok stond nog de oude werktafel van mijn grootvader. Ik zei al jaren tegen mijn vader dat ik deze wel graag wilde hebben om er een grote eettafel van te maken. Mijn vader keek me dan telkens aan met een bedenkelijke blik ;). Ook enkele van mijn huisgenoten vonden het wel 'n beetje raar.



De tafel had onderaan een lelijke groene kleur en was slecht geverfd. Het werkblad - dat uit enkele dikke planken bestond -  was op een plaats rot en had olievlekken. Het was dan ook een échte oude werktafel.



Maar ik bleef er van overtuigd dat het een mooie tafel kon worden.

Ik verwijderde de balken, plaatste het onderstel in een goed verluchte ruimte en behandelde het twee maal tegen houtworm.




Op een koude maar droge zondag in december schilderde ik het onderstel met een geweldige verf. Ik zette er een paar dagen later nog een tweede laag op, die ik verdunde met wat water.
Dit was het resultaat:




Een mooi onderstel voor een tafel, maar zonder tafelblad moeilijk om aan te eten of te werken. De bovenkant van het onderstel was ook wat te laag. Daar moest nog een oplossing voor gezocht worden.

Wat lag er nog in het werkhok van mijn vader? Een heel lang tafelblad. Dit werd gebruikt wanneer de hele familie langskwam en iedereen een plaatsje aan de tafel moest krijgen. Ik vermoed dat er vroeger in veel grotere families zo 'n tafelblad met schragen aanwezig was?

De schoonzoon zaagde het tafelblad op maat, bevestigde het op een mdf-plaat en plaatste deze op het onderstel. Zo kwam het tafelblad al iets hoger, maar was nog net te laag om comfortabel aan te zitten.



De schoonzoon zaagde enkele kleine vierkante blokjes hout, ik verfde ze nog vlug in de witte verf en liet ze drogen, waarna de schoonzoon ze onder de tafelpoten bevestigde.



En zo hadden wij eind 2015 voor het eerst een eettafel die groot genoeg was om met het hele gezin - 10 personen toen - kerst en nieuw te vieren!





De tafel wordt veelvuldig gebruikt. Ik vind ze geweldig! Een tafel vol herinneringen...
Maar ik moet bekennen dat de tafel ook al sinds toen staat te wachten om een waslaagje te krijgen...